βιοκαυσιμα

 Η Ευρωπαϊκή Ένωση στοχεύει ως το 2020, **το 10% της συνολικής κατανάλωσης καυσίμων** να καλύπτεται από βιοκαύσιμα. Ο στόχος αυτός όμως, **ίσως αποδειχτεί καταστροφικός**. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της έρευνας του IEEP, αν τα κράτη-μέλη προσπαθήσουν να επιτύχουν αυτό το στόχο του 10%, θα υπάρξει απώλεια καλλιεργήσιμων εδαφών έκτασης **ανάλογης του Βελγίου ή της Ιρλανδίας**[1].
 * Η καλλιέργεια βιοκαυσίμων στην Ευρωπαϊκή Ένωση **, στο βαθμό στον οποίο στοχεύει επίσημα έως το 2020, θα έχει ως συνέπεια **δραματικές αυξήσεις στις τιμές των τροφίμων και απώλεια τεράστιων εκτάσεων καλλιεργήσιμων εδαφών και δασικών εκτάσεων **, σύμφωνα με αποτελέσματα έρευνας του Ινστιτούτου Ευρωπαϊκής Περιβαλλοντικής Πολιτικής (IEEP).

 Τα συμβατικά βιοκαύσιμα, αν τα κράτη της Ε.Ε. συνεχίσουν την ίδια πολιτική, θα καλύπτουν το 8,8% της ενέργειας που απαιτείται για τις μεταφορές το 2020. Επιπλέον, ποσοστό άνω του 90% θα προέρχονται από αντικατάσταση καλλιεργειών τροφίμων.

 Η έρευνα αναφέρει ότι, τα ευρωπαϊκά κράτη δεν έχουν λάβει υπόψη όσο θα έπρεπε τις **έμμεσες και άμεσες συνέπειες από τη χρήση βιοκαυσίμων. Οι σημαντικότερες από αυτές είναι:**  Όμως, η συνολική υποβάθμιση χλωρίδας και πανίδας, η μακροπρόθεσμη αύξηση των εκπομπών ρύπων και η αύξηση των τιμών των τροφίμων εξαιτίας της πτώσης της παραγωγής τους, φαίνεται ότι **προσκρούουν πάνω σε τεράστια επιχειρηματικά συμφέροντα**. Σύμφωνα με έκθεση της ActionAid Hellas, //«Ο στόχος του 10% δεν είναι ο μόνος λόγος αύξησης της κατανάλωσης βιοκαυσίμων στην ΕΕ. Το 2006, υπολογίστηκε με συντηρητικούς υπολογισμούς ότι η βιομηχανία βιοκαυσίμων της ΕΕ, υποστηριζόταν από οικονομικά κίνητρα αξίας 4,4 δισεκατομμυρίων ευρώ. Υποθέτοντας ότι θα διατηρηθεί το ίδιο ύψος επιδοτήσεων, η βιομηχανία θα επιδοτηθεί με περίπου 13,7 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο, για να επιτύχει το στόχο του 2020»//[2].
 * η απώλεια τεράστιων δασικών εκτάσεων και η έμμεση αλλαγή χρήσης γης (Indirect Land Use Change ILUC), η εκτόπιση δηλαδή και μετατόπιση καλλιεργειών προκειμένου να καλυφθούν με καλλιέργειες βιοκαυσίμων, με αποτέλεσμα την αύξηση των εκπομπών ρύπων διοξειδίου του άνθρακα,
 * η απώλεια καλλιεργήσιμων εδαφών που τώρα χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τροφίμων, με αποτέλεσμα την αύξηση των τιμών τροφίμων σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο,
 * η ερημοποίηση των περιοχών λόγω των μονοκαλλιεργειών βιοκαυσίμων, μέσω της υποβάθμισης των γαιών
 * η εντονότερη χρήση χημικών με ό,τι αυτό συνεπάγεται,
 * η επιβάρυνση των υδάτινων πόρων λόγω των τεράστιων ποσοτήτων νερού που απαιτούνται για τις καλλιέργειες αυτές.

 Την ίδια στιγμή, **η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τηρεί σιγή ιχθύος σχετικά με το ποιες εταιρίες περιλαμβάνονται στα εφτά υπό έγκριση από τις Βρυξέλλες σχέδια, για ανάπτυξη καλλιεργειών βιοκαυσίμων** στην Ευρωπαϊκή Ένωση.[3] Επιπλέον, το IEEP κατακρίνει την πολιτική πολλών κρατών της Ε.Ε. να προσπαθούν να επιτύχουν το στόχο του 10% ως ποσοστό ενέργειας που θα καλύπτει τον τομέα των μεταφορών, μέσω **εκτεταμένων εισαγωγών** από κράτη της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, **αντί να προωθήσουν νέες τεχνολογίες και καινοτομίες φιλικές προς το περιβάλλον**. Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες της επίτευξης του 10%, θα είναι ισοδύναμες με την εισαγωγή 26 εκατομμυρίων νέων οχημάτων στους ευρωπαϊκούς δρόμους, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις της ActionAid το 2009, πιθανή επίτευξη του στόχου του 10% από τα κράτη μέλη της Ε.Ε., θα έχει ως αποτέλεσμα 100 εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο, να υποφέρουν από έλλειψη τροφίμων.